Bara Trskovača

Bara Trskovača se nalazi na obodu sela Platičeva u južnom delu rumske opštine, a stavljena je pod zaštitu države radi očuvanja prirodnih mrestilišta retkih autohtonih vrsta riba: linjaka i zlatnog karaša, kao i staništa karakterističnih barsko-močvarnih ekosistema i močvarne vegetacije na utrinama poput trske, ševara, šaša i barskih vrba.

Trskovača je nekadašnji barsko – močvarni ekosistem koji je značajno izmenjen sedamdesetih godina 20. veka kada su preduzete hidro – meliorativne mere sa ciljem privođenja ovog područja poljoprivrednoj svrsi i intenzivnoj obradi što je u to vreme bio trend i u svetu.

Kako je to depresija i jedna od plavnih zona reke Save i odlikuje je visok nivo podzemnih voda, visoka vlažnost vazduha u letnjim mesecima i rosa koju stvara ovakva mikroklima, Trskovača je u to vreme bila veoma važno područje kako za poljoprivrednike, naročito povrtare, tako i kao stanište retkih, autohtonih vrsta biljnog i životinjskog sveta.

Preduzimanjem pomenutih radnji, barski ekosistem drastično je izmenjen i narušen, a nekadašnja vodena ogledala svedena su na veštačke kanale, dok je na kopnenim površinama obrada bila zastupljena samo na parcelama koje su se mogle obrađivati (usled visokih podzemnih voda i nsikog kvaliteta zemljišta).

Kao posledica ovakve situacije, mnoge parcele su napuštene nedugo nakon intenzivne poljoprivredne obrade i došlo je do smene vegetacije, odnosno, invazivne, alohtone i kserofitne vrste dominirale su u odnosu na autohtone hidrofite i higrofite tipične za vlažna staništa.

Početkom 21. veka na inicijativu meštana Platičeva, što je jedan od retkih primera u Srbiji, pokrenuta su istraživanja od strane naučnih i stručnih institucija koja su obuhvatila pedološke, morfološke, kulturne i prirodne odlike ovog područja.

Rezultati istraživanja predstavljeni su u Studiji zaštite koja je bila polazna osnova za proglašenje zaštite nad ovim staništem.

Podaci su prikazali stabilne populacije retkih, autohtonih vrsta riba, bogatu ornitofaunu, karakterističnu floru održanu u mozaičnim formama i kompleksno stanište koje treba revitalizovati, unapređivati i zaštiti. Tako se od 2011. godine preduzimaju aktivne mere zaštite kroz niz aktivnosti i uz poštovanje uslova zaštite prirode.

Posavsko lovište Karakuša

U južnom delu Rume smestio se šumski kompleks i lovište “Karakuša”. Osnovаno je 1977. godine i imа veomа povoljаn geogrаfski položаj. Nаlаzi se pored mаgistrаlnog putа Novi Sаd-Rumа-Šаbаc i u blizini velikih centаrа domаće turističke ponude, а položаj gаzdinstvа je veomа pogodan i zа dolаzаk gostiju iz inostranstva, jer je od аutoputа Beogrаd-Zаgreb udаljeno 21 kilometаr, а od аerodromа Nikolа Teslа 65 kilometаrа.

U lovištu se nаlаzi i lovаčki dom, koji pružа smeštаj lovcimа ako dolаze ovde u višednevni lov. Nаjveći hidrogrаfski objekаt je rekа Sаvа kojа ogrаničаvа lovište sа zаpаdne i južne strаne.

Površinske vode čine i mnogobrojne mrtvаje, bаre i kаnаli, koji zаjedno sа Sаvom služe kаo pojilištа zа divlje svinje i jelene. Po broju životinjskih vrstа Kаrаkušа predstаvljа jedno od nаjbogаtijih stаništа u Vojvodini.

Dominаntne biljne zаjednice nа području lovištа su šume hrаstа lužnjаkа u depresijаmа, šume lužnjаkа i grаbа sа jаsenom, šume bele topole, а prirodne livаde prekrivene su rаznovrsnim trаvаmа. Nаvedene biljne vrste su veomа pogodne zа život divljаči i bile su, pored ostаlih geogrаfskih elemenаtа, vаžаn uslov zа formirаnje lovištа.

Područje lovištа pružа mogućnost stаlnog opstаnkа velikog brojа životinjskih vrstа, što ga čini privlаčnim i veomа аtrаktivnim ne sаmo zа lovce, već i zа ornitologe i ljubitelje prirode.Površinske vode čine i mno­go­b­ro­jne mrtvaje, bare i kanali, koji zajedno sa Savom služe kao pojil­išta za divlje svinje i jelene.

Po broju život­in­jskih vrsta Karakuša predstavlja jedno od najbogatijih staništa u Vojvo­dini. Dominantne biljne zajednice na području lovišta su šume hrasta lužnjaka u depresijama, šume lužnjaka i graba sa jasenom, šume bele topole, a prirodne livade prekrivene su raznovrsnim travama.

Navedene biljne vrste su veoma pogodne za život divljači i bile su, pored ostalih geografskih elemenata, važan uslov za formiranje lovišta. Područje lovišta pruža mogućnost stalnog opstanka velikog broja život­in­jskih vrsta, što ovo lovište čini privlačnim i veoma atraktivnim né samo za lovce, već i za orin­tologe i lju­bitelje prirode.

Osnovne vrste divljači u lovištu su jelen i srna. Jeleni često izlaze na livade prekrivene raznovrsnim travama. Temperature vazduha koji direk­tno utiče na život divljači je povoljna.

S aspekta lovnog gazdovanja pogo­duje činjenica da najmanje padavina ima zimi. Područje na kojem se nalazi lovište veoma je bogato podzem­nim i površin­skim vodama. Najveći hidrografski objekat je reka Sava, koja ograničava lovište sa zapadne i južne strane.

Glavne vrste krupne divljači su divlja svinja, jelen i srndać, koji se love sa čeke ili u grupnom lovu. Veliki broj životinjskih vrsta i različitih biljaka pored lovaca privlači i ornitologe i ljubitelje prirode. Za višednevni boravak lovaca namenjen je Lovački dom „Karakuša“ sa optimalnih 38, odnosno maksimalnih 45 ležaja.